әмір

amir

Қазақша-өзбекше қысқаша сөздік. 2012.

Смотреть что такое "әмір" в других словарях:

  • әмір — ар. зат. Ертеде қызмет дәрежесіне қарай берілетін атақ. ар. зат. Бұйрық, жарлық, үкім …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • әмір — 1 (Орал, Жән.; Гур., Бақс.) көп, басым. Біздің колхозда жылқыдан гөрі сиыр ә м і р (Орал, Жән.) 2 (Рес.: Волг., Сарат.) сот. Бұрын да ә м і р болған, жанжалды сол шешетін (Рес., Сарат.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • әмір 2 — 1. (Шығ.Қаз., Қатон.; Тау., Қош.; Монғ.) тыныштық. Қасқыр қатты, малға ә м і р бермейді (Шығ.Қаз., Қатон.). 2. (Тау., Қош.) тыным, дамыл. Бұл атқа күн батқанша ә мі р жоқ (Тау., Қош.). Бұл арбада кешке дейін ә м і р джоқ. Анау әкетеді, мынау… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • әмір жоқ — (Монғ.; ҚХР) дамыл жоқ, дамылсыз. Бұл арада кешке дейін ә м і р ж о қ (Монғ.). Т а ң с ы з ғ а н н а н жатар жатқанша бір әмір жоқ (ҚХР) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • әмір көрмеу — (ҚХР) тыныстамау, дем алмау …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • әмір қауын — (Шымк., Мақт.; Жамб., Шу) ала жолақ, ұсақ қауын. Биыл ә м і р қ а у ы н д ы еге алмадық, оған себеп – тұқымы болмады (Шымк., Мақт.). қ. әміре қауын …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • әмір су келу — (Гур., Бақс.) су тасу. Алдыңғы жылы ә м і р с у к е л і п, жаздай жақсы болып еді (Гур., Бақс.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • әмір-парманына алмау — (ҚХР) билеп төстеу, бағынышты ету, басқаруына алу. Ен даланы сарыбауыр шегіртке мен ұшпа қызыл шегіртке ә м і р п а р м а н ы н а а лғ а н д а й (Ғ. Қан., Бұрқ., 169) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • ракеталарды радиодан берілетін әмір бойынша бағыттау — (Наведение ракет по радиокомандам) қ. Басқарудың әмір беру әдісі …   Казахский толковый терминологический словарь по военному делу

  • маймана — зат. көне. Әскердің оң қанаты. Сол қанатты (майсара) ІлиясҚожа хан мен Әмір Хамит, оң қанатты (м а й м а н а) Әмір Тоқтемір мен Әмір Бекшік басқарды (ҚазССР тарихы, 2, 199) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • майсара — зат. көне. Әскердің сол қанаты. Сол қанатты (м а й с а р а) ІлиясҚожа хан мен Әмір Хамит, оң қанатты (маймана) Әмір Тоқтемір мен Әмір Бекшік басқарды (ҚазССР тарихы, 2, 199) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.